احمد بن محمد ميبدى

388

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

كَفَرُوا بِعَذابٍ أَلِيمٍ . اين آگاهى است از سوى خدا و رسول به مردم روز حجّ مهين ( بزرگتر ) كه خداى از مشركان بيزار و رسول او هم بيزار است ، پس اگر توبه كنيد و از شرك بازگرديد ، براى شما بهتر است ، و اگر برگرديد بدانيد كه شما نتوانيد خداى را از خويشتن عاجز آريد يا از او پيشى گيريد ! و تو اى محمّد ايشان را به عذاب دردناك بشارت ده . 4 - إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْئاً وَ لَمْ يُظاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَداً فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلى مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ . مگر آن گروه از مشركان كه با ايشان پيمان داريد و از شرائط پيمان تخلّف نكردند و چيزى نكاستند و هيچ دشمن را بر شما يارى نداده‌اند ، كه پس پيمان با ايشان را تا مدّت معيّن به سر بريد كه خداوند دوستدار پرهيزكاران است . 5 - فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . همين‌كه ماه‌هاى حرام بگذرد ، آنگاه مشركان را هرجا يابيد بكشيد ، و آنان را بگيريد و مىپناويد ( محاصره كنيد ) و در كمين ايشان بنشينيد ، پس اگر از شرك بازگردند و توبه كنند و نماز را به‌پاى دارند و زكات دهند ، ايشان را ايمن داريد ، كه خداوند آمرزنده و مهربان است . 6 - وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ . اى محمّد اگر كسى از مشركان از تو زينهار خواست و تا در مسجد به نزديك تو آيد براى پناهندگى ، پس او را زينهار ده تا سخن خداى را بشنود ، آنگاه او را بجاى ايمنى برسان ، چون ايشان گروهى هستند كه نمىدانند . 7 - كَيْفَ يَكُونُ لِلْمُشْرِكِينَ عَهْدٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ رَسُولِهِ إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ فَمَا اسْتَقامُوا لَكُمْ فَاسْتَقِيمُوا لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ . چگونه براى مشركان عهدى و پيمانى نزد خدا و رسول باشد ؟ مگر آنها كه نزديك مكّه در روز حديبيه با ايشان پيمان بستيد و تا وقتى كه با شما بر وفا و شرط مىپايند شما هم ايشان را بر زينهار مىپائيد ، كه خداوند پرهيزكاران از غدر و پيمان‌شكنى را دوست دارد . 8 - كَيْفَ وَ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ لا يَرْقُبُوا فِيكُمْ إِلًّا وَ لا ذِمَّةً يُرْضُونَكُمْ بِأَفْواهِهِمْ وَ تَأْبى قُلُوبُهُمْ وَ أَكْثَرُهُمْ فاسِقُونَ . كى و چگونه با ايشان پيمان و عهدى باشد ؟ درصورتىكه اگر بر شما قادر شوند و دست يابند هرگز بر شما نه آزرم خويشاوندى دارند و نه سوگند و نه زينهار دارند ! و شما را به سخن زبانى خويش خشنود سازند ولى دلهاى ايشان سر باز زند و بيشتر اينان فاسقهائى هستند كه هرگز مسلمان نيستند ( در علم خدا ) . 9 - اشْتَرَوْا بِآياتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِهِ إِنَّهُمْ ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ . سخنان خداوند را به بهاى اندك مىخرند ، پس از راه خدا برمىگردند و برمىگردانند ، و ايشان بدكارى است كه عمل مىكنند ! 10 - لا يَرْقُبُونَ فِي مُؤْمِنٍ إِلًّا وَ لا ذِمَّةً وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُعْتَدُونَ . اينان در مورد هيچ مؤمنى نه آزرم خداى دارند و نه زينهار و نه پيمانى كه نهادند ! و ايشان پيمان‌شكنانند . 11 - فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَإِخْوانُكُمْ فِي الدِّينِ وَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ . پس اگر بازگشتند و نماز به‌پا داشتند و زكات دادند ، پس آنها برادران دينى شما هستند و ما سخنان خويش براى گروهى كه مىدانند رسا مىنمائيم .